Home

NEWS BLOG

Μην περιμένεις απ’ τους άλλους όσα δίνεις εσύ

Χωρίς σχόλια FEVER STORIES

Μια ζωή έμαθες να περιμένεις. Μια ζωή έμαθες να ζητάς ουσιαστικά αντάλλαγμα για κάθε δούναι δικό σου. Έτσι σου έδειξαν, έτσι σε δίδαξαν. Να ζητάς πάντα γιατί πριν είχες δώσει. Να αποζητάς αυτά που στο δικό σου το μυαλό αξίζεις και σύμφωνα με τους πολλούς πρέπει να πάρεις αντίκρισμα.

Όντως η ζωή παίζει πολύ με το πάρε-δώσε, το συναίσθημα όμως ποτέ δε λειτουργεί σαν μέτρο σύγκρισης. Ποτέ δε θα σου πει πάρε τόσα γιατί τόσα σου αναλογούν. Είναι περίεργη αυτή η ισοτιμία απέναντι στο αίσθημα, μετρά πάντα με κανόνες που είναι έξω απ’ τα συνηθισμένα, κανόνες δικούς του, άδικους και δίκαιους μαζί, για άλλους σωστούς και για άλλους λάθος. Είναι σαν το νόμισμα οι καταστάσεις αυτές. Εξαρτάται πάντοτε από ποια πλευρά θα κοιτάς και τι θα ήθελες να πετύχεις.

Στο δικό σου χέρι είναι πόσα θα προσφέρεις, δεν υπάρχουν όρια σε αυτά, κάνεις ποτέ δε θα σου πει πόσα είναι να το σωστό και πόσα το λάθος. Όσα νιώθεις είναι η απάντηση, όσα εσύ χρειάζεσαι κι όσα μέσα σου κραυγάζουν για να απελευθερωθούν. Μα μόνο πρόσεξε, πρόσεξε καλά μην πέσεις κι εσύ στην παγίδα τους, αυτών των πολλών που μετράν τα πάντα, μην παραπλανηθείς κι αποζητάς τα όσα εσύ με προθυμία πρόσφερες. Γιατί οι άνθρωποι όσο και αν μοιάζουνε, άλλο τόσο διαφέρουν.

Είναι κάπως εγωιστικό να ζητάς απ’ τον άνθρωπό σου πράγματα που μπορεί να μην είναι ικανός να δώσει, μόνο και μόνο επειδή σε εσένα βγαίνουν αβίαστα. Είναι λάθος να καλουπώνεις συναισθήματα και να φτιάχνεις στο μυαλό σου καταλόγους προσφοράς και ζήτησης, έχοντας τον άλλο υπόχρεο απέναντί σου. Δεν είναι έρωτας αυτό ούτε αγάπη. Περισσότερο με μάχη μοιάζει και με κόντρα για την ανάδειξη, παρά με σχέση υγιή.

Συνέχεια άρθρου στο Pilowfights.gr

 

Ετικέτες: