Home

NEWS BLOG

Μου λείπεις παραπάνω από όσο περίμενα

Χωρίς σχόλια FEVER STORIES

Βραδιά που έξω έχει κρύο, που φυσάει ένα αεράκι, όχι από κείνα τα γλυκά που σε δροσίζουν κάτι καλοκαιρινές νύχτες, αλλά από κείνα που νιώθεις μια ψύχρα μέσα σου, ένα ρίγος να σε διαπερνά. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο αποφάσισα να μείνω και σήμερα μέσα, να αποστασιοποιηθώ για λίγο απ’ τη χαρούμενη και ξέγνοιαστη ατμόσφαιρα μιας φιλικής παρέας, να συνυπάρχουμε μόνο εγώ, ο εαυτός μου κι οι σκέψεις μου.

Και ενώ ξεκίνησα με το mood της χαλαρής διάθεσης, πιστεύοντας ότι ακούγοντάς τη, σύντομα θα με πάρει ο ύπνος, η βραδιά τελικά αποδείχτηκε ατελείωτη. Το ένα τραγούδι έφερε το άλλο, δε χρειαζόταν καν playlist, η αυτόματη αναπαραγωγή επέλεξε να βάλει τα τραγούδια με τέτοια σειρά λες κι είχε κάποιο συγκεκριμένο σκοπό. Λες κι ήθελε να μου ξυπνήσει αναμνήσεις, να κινητοποιήσει όλες μου τις αισθήσεις, να μου θυμίσει πόση ψύχρα μπορεί να αποκτήσει αυτή η Τετάρτη.

Δεν άργησε η ήρεμη και χαλαρή διάθεση να εξελιχθεί σε μελαγχολία, σε εκείνη την κατάθλιψη που σε πιάνει κάποιες στιγμές ακούγοντας μουσική και δεν ξέρεις τι σου φταίει.. Ή μάλλον ξέρεις: σου φταίνε τα πάντα! Κι από τραγούδι σε τραγούδι, δεν άργησε το μυαλό να φτάσει και σε σένα. Λες κι έχει μια τάση να γυρνάει σε ιστορίες, να κολλάει ώρες-ώρες και να ψάχνει «πώς» και «γιατί».

Κι όμως μέσα στη μελαγχολία μου δε σκέφτηκα ούτε για ένα λεπτό τις άσχημες στιγμές μας. Αντιθέτως, περνούσαν διαδοχικά σαν εικόνες απ’ το μυαλό μου όλες εκείνες οι μέρες που γελάσαμε, περάσαμε καλά και ένιωθα σαν μικρό παιδί. Και τώρα που έμπλεξα σε αυτόν τον κυκεώνα σκέψεων, σε αυτόν τον λαβύρινθο που το μυαλό μου θα κάνεις ώρες να ξεμπερδέψει, τι κατάλαβα; Κατάλαβα ότι μου λείπεις. Μου λείπεις, γαμώτο. Για πρώτη και τελευταία φορά, απόψε, το παραδέχομαι στον ίδιο μου τον εαυτό.

Βάζω ένα ποτό κι αναλογίζομαι πού πήγε εκείνο το όμορφο δέσιμο, εκείνες οι στιγμές που σου ήμουν απαραίτητη. Δεν είναι ότι σε θέλω πίσω ούτε ότι το παρόν με απογοητεύει, ίσα-ίσα το αντίθετο. Δε νιώθω πια θλίψη, όσα δάκρυα σπατάλησα ήταν ήδη αρκετά για σένα. Μόνο μια γλυκιά νοσταλγία, στιγμές που είχα ξεχάσει και τώρα, όταν ξαναπερνάν απ’ το μυαλό μου, μου ψιλοχαλάνε τη διάθεση.

 

Συνέχεια άρθρου στο pillowfights.gr

Ετικέτες: